ร่วมมือครั้งใหญ่ (ผาดำ)
posted on 23 Feb 2008 12:19 by poolink11ไปทำฝายกันมาค่ะท่านทั้งหลาย นั่งรถออกจากมหาลัยมา ประมาณ 1 ชั่วโมง แล้วลงมานั่งรถกระบะ เข้าไปไปอีกครั้ง ชม. และเดินเข้าไปอีกกว่ากิโล
เมื่อการเดินทางขามาของเราจบสิ้น ทุกคนก็เหนื่อยกันหมดล่ะ ทั้งแบกของกิน แบกร่างกาย
แบกก้นใหญ่ๆขึ้นมาบนเขา นึกถึงแล้วมันเหนื่อยจริงๆ
พักซักเล็กน้อยก็เริ่มทำกันล่ะ ปูนี้ไปช่วยเขาตัดไม้แบกไม้ อย่างกะผู้ชาย ยังไงอย่างงั้น
ตัดไม้เสร็จ ภารกิจต่อไปก็ขนหินมาเพื่อก่อเป็นฝาย(ฝายที่เราจะทำนี้เป็นฝายธรรมชาติ หาใช่ฝายแบบก่อคอนกรีตไม่ ฉะนั้นมันจริง สร้าง่าย และเหมาะก่ะเด็ก อ่อนด้อยฝีมือ อย่างเรา)
สักพักใหญ่ ทั้งงมหิน ทั้งตอกตะปูฝาย ทั้งนั่งอู่ไม่นาน ฝายร่วมือร่วมใจของเราก็เสร็จ
หลังจากทำฝายเสร็จ พวกเราทั้งหลาย ที่อยากท้าสังขารตัวเอง
เร่งรุด ขึ้นเขา จะไปเยือนน้ำตกกัน (ชื่อว่าน้ำตกผาดำ)
เดินก็นาน ข้ามน้ำ(ตก) ข้ามเหว(สะพานนรก) ก็แล้ว
ฝ่าฝันมานานหลายนาที ไอ้คนข้างหน้าก็บอกว่าจะถึงแล้ว ๆ
แต่เดินแล้วเดินอีก ก็ไม่ถึงซักที ใช่แล้วคับ เป็นอย่างที่หวัง พี่ท่าน โกหกคับ
ไอ้เราจะกลับก็ไม่ทันแล้ว เหนื่อยลิ้นแทบห้อย อย่างก่ะหมาหอบแดด
.... ผ่านมาอีกหลายชั่วยาม ถึงแล้วเจ้า น้ำตกที่ทุกคนรอคอย
สวยก็สวยอ่ะหนา แต่โทดทีเหอะ ไม่มีแอ่งให้เล่นน้ำเลยค่ะคุณพี่ แทบร้องกันเลยทีเดียว
อ้า..เริ่มมีหวังอีกครั้ง .พี่เขาบอกว่าข้างบนหน้าผามีแอ่งอีก เล่นได้ (ได้เล่นน้ำตกแน่ตูวันนี้)
ไอ้คนหนุ่ม(มาก) อย่างเราก็ ท้าพิสูจน์ ทั้งเดิน ทั้งคลาน ทั้งโหนเชือกต้นไม้กัน เกือบตกเหวข้างทางกันเลยทีเดียว
ลงทุ่นอย่างก่ะจะไปหาสมบัติ mumy งั้นอย่างนั้นเลย
เดินก็นานหลายนาทีอีกแล้วคับ สังเกตุได้ว่า ใกล้ถึงยอดเขากันแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววน้ำตกซักที ..... .... ซักพักตามมา
ถึงแล้วครับบบบบบบบบ แอ่งผาดำ
...
....
ตะลึง .........
แม้เจ้าแอ่งผาดำ มีที่จะเล่นน้ำ เท่าอ่างอาบน้ำกุดสี ที่บ้านเรา
แทบร้อง
... สุดท้ายก็เล่นอะหนา เพราะเรามาแล้วนี้ อย่าให้เหนื่อยเปล่า
ว่าแล้วก็ลงเล่น ในอ่างกุดสีนั้นล่ะกัน
ได้เวลากลับ เราก็ลงรุด ลงจากเขา ทางลงเขาชันมาก เอียงประมาณ 70 องศามั้ง
ทำไงได้ขึ้นมาแล้วนี้ ถ้าไม่เดินลงมาก็ต้องให้เฮลิคอป ของหม่อมพ่อมารับ แต่พอดีโทรศัพไม่มีคลื่น ติดต่อหม่อมพ่อไม่ได้ เราก็เลยต้องเดินลงเขามา เป้นทางเลือกเดียวเท่านั้น
ปูทั้งใช้ตูดเดินแทนเท้า ใช้โหนเอากิ่งไม้เป้นที่พึ่ง ถ้ากิ่งไม้ขาดเมื่อไรตูตายแน่(นึกในใจ)
สุดท้ายเราก็ลงมาได้อย่างปลอดภัยแต่ว่า กางเกง(ที่ตูด) เกือบขาดเพราะใช้งานมันหนักเกินไป ทั้งครูดก่ะหิน ทั้งเจอกับเสี้ยนไม้ สงสารเจ้ากางเกงตัวน้อยเราจัง
พวกเราก็กลับทางเดิม ถึงจนได้ พร้อมกับความเหนื่อยหอบกันทุกคน บ้างคนได้ของฝากเป็นทากดูดเลือดตัวโต(โตเพราะมันดูดเลือดจนอิม่ล่ะ) และความสนุกสนานที่นานๆมีที
ต่อมา รุ่งช้า ไอ้เราลูกคุณหนู เกิดอาการพิษป่า (โทดป่าซ่ะงั้น) ท้องเสียอีก(ตูดบาน)
ขาก็เจ็บโดนไม้เจ้ากรรมทิ่ม(ตอนขาเข้าป่ามา) หน้าขา หลังขา ปีกไก้ ไหปลาร้า เข็ดหมดทุกสวน
เจ็บรวดร้าวระบมไปหมด อย่างก่ะคนพิการ แล้วคับพี่ทั้งหลาย น่าสงสารตัวเอง สมเพศตัวเองอย่างแรง
แต่สุดท้าย ก็ภูมิใจที่เราได้พิชิตผาดำ ที่ยิ่งใหญ่ได้ 5555555 น่าเลื่อมใสจริงๆๆๆ ท่านนักรบ
นี้ไง...ความร่วมมือร่วมใจของเรา ฝายนิดเดียวแต่คนทำฝายเยอะมา ไม่ค่อยสมดุลว่าป่ะ
นี้ไงสะพานนรก ที่บอก มองอย่างนี้ไม่น่ากลัว แต่มันลึกมาเลยน่ะ ผู้ชายใส่เสื้อสีฟ้าน่ะกลัวสะพานนี้สุดๆ เลย
นี้ไงล่ะ ผาดำของเรา
ป่าผาดำ
น้ำตกเล็ๆข้างผาดำ
สมถะ ได้แรงจิตร จริงๆพวกเรา
จบด้วยภาพพิธีการ แสดงถึงการมาขอนักศึกษารักธรรมชาติ พวกนี้ นี้ไงล่ะ
เจอกันเอนทรี่หน้าน่ะค่ะ
edit @ 24 Feb 2008 11:45:21 by poo-picca
ไม่น่าเชื่อๆ อิอิ
#1 By ★ STARBUCKS! no coffee,no me and no you! on 2008-02-24 13:20