บล็อก ช้ำเลือด ช้ำหนอง

วันนี้วันไรว่ะ ปกติแม่เราไม่เค้ย ไม่เคยที่จะโทรมาถามสารทุกสุขดิบไรซักเท่าไร

แต่วันนี้โทรมาตั้งแต้เช้า เช้าจริงๆ 6.00  มาเพียงเพื่อบอกว่าแม่ไปดูหมอมา ดูให้เราด้วยว่างั้น

อ่ะ ...แม่โทรมาแล้วนี้ ฟังหน่อยล่ะกัน

เรื่องงานราบรื่น เรื่องแฟนไม่มี  เรื่องเพื่อน เพื่อนก็ดี ทุกอย่างเรียบง่ายในชีวิต

หลังจากเล่าเรื่องปูจบ แม่บังเกิดกล้าวก็เล่าเรื่องพี่ต่อ เหมือนกันชีวิตพี่สาวก็เรื่อยๆ เรียบง่ายเหมือนกัน

พอเรื่องพี่จบ ก็มาเรื่องพ่อต่อ แม่บอกว่าพ่อจะอยู่ก่ะเราได้แค่ 3 ปี พูดไปเหมือนจะร้องไป

แบบว่าเชื่อหมอดูหนัด(มาก) ว่างั้น

ไอ้เราก็บอกไปว่า  แม่อย่าเชื่อมาก เดี๋ยวก็ไม่สบายใจ

ไม่สบายใจก็ทำให้ไม่สบายกายตามมาหรอก แม่ก็ไม่ฟัง บ่นอยู่นั้นล่ะ บ่นได้ครึ่งชั่วโมง

ซักพักแกก็เหนื่อย

แม่ก็วางสายไป หูเราก็ได้หยุดชาได้ซักที่ แต่พอมานั่งคิดๆ   ๆ    ๆ   ว่า

ถ้าเราต้องเสียพ่อไป  แล้วเราจะทำไงดี  ณ เวลานั้น น้ำตามันก็ไหลออกมาซ่ะงั้น 

เหนื่อยใจจริงตู อะไรๆ ก็ร้อง

อาจเพราะเสียใจมั้ง จากเด็กจนตอนนี้ ก็ไม่ค่อยจะสุ่งสิงก่ะพ่อเท่าไร ถ้าเสียท่านไป เราคงเป็นลูกที่เลวน่าดู

พ่อค่ะ อยู่ก่ะหนูนานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ะค่ะพ่อ

...................................

..................................... บ่นไปชักยาว

จบอแค่นี้ล่ะกัน